19 nov

Geloof niets van wat ik zeg!

Heerlijk! Deze opmerking was lange tijd voor mij de aanleiding om op onderzoek uit te gaan! Nee
natuurlijk geloof ik je niet zomaar. Eerst zelf onderzoek doen, naar feiten, naar onderbouwingen, is het echt waar? Ze kunnen je wel van alles wijs maken


Ik weet nog goed dat ik de eerste dag van mijn NLP-opleiding binnen stapte en ik de informatie opslurpte. Vaak dacht ik ‘ja, ja zou het echt zo zijn?’ Pas na ervaring, mijn eigen ervaring, komt bij mij de overtuiging; hey ja het klopt! Mijn trainer zei ook op de laatste dag bij de diplomering; “ik zie je nog binnen komen met een sceptische houding, zoveel vragen als je had, zo vanuit het hoofd beredeneren”. En moet je nu kijken: ‘wat een metamorfose!’

Daarna een energetische opleiding, werken met energie. Alles is energie, ja echt waar! Zegt daar de trainer op de eerste dag, aangenaam kennis te maken, maar ga jij eens uit je hoofd en ga eens voelen
Poeh…ook aangenaam kennis te maken, mijn houding straalde aan alle kanten uit; ‘dat maak ik zelf wel uit’. Eerst ervaren!

Nu, een paar jaar verder weet ik uit ervaring, dat koud afdouchen je uit je comfortzone haalt en verkwikkend werkt als start van de dag. Ik sla het niet meer over! Ik weet uit ervaring dat meditatie rust brengt in de dag, je naar je gedachten kunt kijken en je er niets mee hoeft te doen, ze gaan ook weer voorbij. Ik weet uit ervaring dat veel klachten baat hebben bij ademhalingsoefeningen en dat het zo grappig is dat je je adem altijd bij je hebt en dus altijd kunt inzetten waar nodig. Zo handig!! Ik weet uit ervaring dat niets zomaar toevallig gebeurt. Het valt je toe, het heeft je iets te zeggen, het kan een synchroniciteit zijn, tekens op je pad.

Ik weet uit ervaring dat yoga op allerlei manieren je veel brengt. Vroeger dacht ik ja, ja met je kont op een matje, en AUM chanten (nee geen oom, en er komt ook geen tante
). Nu weet ik dat Yoga meer is dan kracht en balans, je komt ook je mind tegen!

Maar
geloof niets van wat IK zeg en ga het zelf ervaren. Ervaar eerst wat je hart voelt en dan wat je hoofd je daarover vertelt.

12 nov

Ben jij een hoofdmens of een hartmens?

Deze vraag stelde iemand mij een aantal jaar geleden. Pff zei ik, dat weet ik eigenlijk niet. Het was in mijn burn-out tijd en ja, ik wist: ik heb een hoofd waar ik veel beslissingen mee neem. Had vaak een intern gesprek met mijn innerlijke criticus. Een goed gesprek met al mijn gedachten. Nodigde ze allemaal uit, zo vriendelijk was ik wel. Iedereen mocht er wat van vinden, van mijn acties. Ik was een enorme pleaser en iemand die het fijn vond dat iedereen, ja iedereen mij leuk vond en mij accepteerde.

De lat ging omhoog naar het voor mij praktisch niet meer haalbare. Tenzij
tenzij ik mezelf opzij zou zetten en iedereen voor liet gaan. Eerst de ander en dan ik. Ja dan zou ik het redden. Tenminste
dat dacht ik, met mijn hoofd. Mijn lijf vertelde me iets anders. Mijn lijf schreeuwde om aandacht. Om verbinding en om mee te mogen doen. Ik was volledig in onbalans. Aandacht, hé ik ben er ook nog!!!

Ik weet nog dat ik weleens tegen mezelf zei “hĂ© hou eens even stil, zo kan ik niet denken”. Ja, ik was een hoofdmens. Alles onderzoeken, was het wel echt waar wat die persoon zei, lekker gaan beredeneren. Wat werd ik moe van mezelf. On-ge-lo-fe-lijk moe!

Totdat iemand mij er op wees dat ik nog een brein heb, en dat ik daar niet bij hoefde na te denken. Ik bleek een hartbrein te hebben. Dat ook communiceerde met mijn hoofd. Mijn intelligente hart. En dat het ervaren van emoties me ook iets vertelde. Én het belangrijkste, ik mocht er op vertrouwen. Het vertelde me wat goed was voor mij. Voor mij! Mijn onderbuikgevoel vertelde me wat te doen. Het gaf me het juiste gevoel, het gaf richting. Nu weet ik: ga dat doen waar je blij van wordt, dat wat je een goed gevoel geeft. Ga om met de mensen die het beste in je boven halen. Volg je missie, wat heb je te doen, en laat je niet van de wijs brengen. Wat vertelt je gevoel jou, klopt het of klopt het niet? Ik heb leren vertrouwen op mijn onderbuik. En weet je
dat kost stukken minder energie!

De strijd die voortdurend bezig was tussen mijn hoofd en mijn hart/gevoel was zichtbaar in mijn leven. Ik wist echt het verschil niet meer tussen mijn gedachten, mijn emoties en mijn gevoelens. Ik hield een bepaalde comfortzone in stand. Nu weet ik dat de flow van het leven, me het beste brengt, en dat ik mag vertrouwen op dat wat ik op mijn pad krijg. Dat wat ik  hoor, zie en meemaak niet voor niets is. Je hart spreekt de taal van liefde en vertrouwen, je hoofd spreekt uit angst en veiligheid, controle willen hebben. Je hart wil dat je je ontwikkelt,  je angsten mag loslaten en mag vertrouwen op jezelf! Soms snap je niet waarom je iets voelt
maar vertrouw erop
het is het juiste voor jou!

Je hoofd en je hart kunnen samenwerken. Het hart is leidend en weet de weg, de hersenen, je hoofd volgt wel, en zorgt voor een veilige route naar je doel toe.

Als je hier hulp bij kunt gebruiken, dan weet je me te vinden.

20 okt

Herfst – loslaten

De herfst is een mooie tijd om ‘los te laten’. Het oude mogen we achter ons laten. Het wordt weer kouder, natter en donkerder. Ik hou van alle seizoenen. Ook de herfst…lekker struinen door al die losse bladeren, de bladeren dwarrelen door de lucht en worden door de wind mee genomen. Als je kunt los laten maak je ook weer ruimte voor nieuwe dingen.

Ben jij je bewust wat je los mag laten? Besef je dat je iedere dag een nieuwe keuze mag maken, niet alles komt tot bloei, ook niet in de natuur. Gewoon even zijn, niet meer tegen de stroom in zwemmen, accepteren wat er nu is, en kijken/voelen of je er nog energie in wil stoppen of dat je het mag loslaten…wat is het beste voor jou? Durf jij je over te geven aan de flow van het leven?

foto van Je Innerlijke Kracht.

 

07 sep

Boos

Vroeger als ik boos was, kon ik dagen boos blijven. Ja echt…dagen…Dan begreep ik er niets van dat iets of iemand mij zoiets aan kon doen, en voelde ik me diep gekwetst. Sloot ik me het liefst op in mijn kamer, om daar lekker te gaan zitten mokken. In de hoop dat de ander naar mij toe zou komen en zou zeggen…sorry, sorry, sorry. Ze moesten me weer blij en gelukkig maken.

Als ik daar nu aan terug denk moet ik om mezelf lachen. Wat dacht ik wel!! Dat dit gedrag me verder zou helpen? Gelukkig weet ik inmiddels wel beter. Het is gelukkig goed gekomen (al jaren geleden). Toch herken ik dit gedrag nog wel bij anderen. Het lekker blijven slachtofferen, wat jou is aangedaan of overkomen. Arme ik, kijk eens naar mij! Maar hĂš, ik weet nu…het brengt je niet verder. Echt niet! Je mag best achterom kijken, en kijken wat het je heeft opgeleverd. Het heeft je nl ook iets gebracht.

Maar weet je wat het fijne is? Iedere dag, ieder moment heb je een keuze. Een keuze wat jij er mee gaat doen. Blijf je het vasthouden, laat je het niet meer los en neem je het voor de rest van je leven mee? Of…neem je dat mee wat je ervan geleerd hebt en laat je dat wat je niet meer nodig hebt, het dient je niet meer, het levert je niets meer op…lekker daar waar het hoort. In het verleden!

We willen allemaal vreugde, liefde en erkenning. En jij bent degene die de kwast vast houdt van jouw (levens) schilderij. Dus aan jou de keus…ga je er iets moois van maken??

foto van Je Innerlijke Kracht.

20 aug

Kijkend naar mezelf

Kijkend naar een foto van mijzelf van vroeger, denk ik….wat heb ik uit onwetendheid lopen struggelen. Had ik toen geweten wat ik nu weet….

Iedereen heeft zijn eigen levens puzzel te leggen. En toch heb ik vroeger vaak gedacht dat ik ontbrekende stukjes elders kon halen. Als ik maar voldeed aan verwachtingen van anderen, dan kwam het vast wel goed! Bedenk voor welke uitdaging je ook staat, jij regisseert jouw levensfilm, jij legt je eigen puzzel. Vol met gedrag, ervaringen, emoties en reacties. Maar neem ook geen puzzel stukjes van anderen aan, daar krijg je jouw puzzel niet passend mee, en hou je ze aan het eind van de rit over! Geef ze terug aan de rechtmatige eigenaar.

Zo bleek ik nog stukjes van mijn moeder mee te sjouwen (onbewust), vanuit een gedeelde verantwoordelijkheid. Maar zij was verantwoordelijk voor haar leven en ik voor dat van mij. Het voelt een stuk lichter, kan ik je vertellen, als je alleen je eigen rugzak maar hoeft te dragen!

Ook ik ben nog steeds op ‘reis’, de ene voet voor de andere, in staat om de berg van het leven te beklimmen, in de wetenschap dat de top nog steeds voor me ligt. Mijn intentie is mijn eigen leven te leiden en niet dat van een ander! Je kunt niet aan iedereen blijven geven en jezelf niets terug geven. Dan blijf je zelf leeg achter. Dus geniet van dit moment.

18 mei

De wortel van je gedachten

Net terug uit het bos, waar ik tijdens het uitlaten van de hond geniet van het frisse groen. Geniet na een regenbui van de geur en de bomen die nu vol in blad komen. Herinner ik me een mooi stukje tekst dat ik met jullie wil delen. Gister ging het met een client over belemmerende overtuigingen (gedachten die je vaak denkt), vanmorgen ging het even over angsten. Wat kunnen we ons zelf toch gek maken met onze eigen gedachten. Waar komen onze gedachten eigenlijk vandaan?

“In de natuur is alles op de een of andere manier met elkaar verbonden. En zo is het ook met onze gedachten. Elke gedachte lijkt verschillend, maar eigenlijk zijn ze met elkaar verbonden. Iedere gedachten is een uitgroei van een zelfde wortel. Je kunt het vergelijken met de bladeren van een boom. Geen enkel blad groeit zomaar in de lucht. Elk blad is verbonden met een tak en elke tak is verbonden met de stam. En de stam is verbonden met de wortels van de boom.

Als je het netwerk van je gedachten onderzoekt, zal je een vergelijkbare structuur ontdekken. Elke gedachte die je hebt, en elk gevoel, is verbonden met een strategie of instelling. Deze zijn verbonden met besluiten, die op hun beurt weer verbonden zijn met ervaringen. Alle ervaringen zijn gebaseerd op je eerste ervaring: jij als baby met je problemen om te overleven. Elke gedachte die je vandaag hebt, is een zorg om je overleven in vermomming. In het begin zie je dit misschien niet. Maar als je iedere gedachte terug zou volgen naar waar hij vandaan komt, kom je iedere keer op dezelfde plek uit.

Het verband tussen negatieve en positieve gedachten en je zorgen maken, is duidelijk. Bij andere, meer positieve gedachten is die relatie niet zo makkelijk te zien. Als je zegt: ‘het is een mooie dag’, betekent het dat er ook slechte dagen zijn. Mooi weer heeft betekenis als er ook slecht weer is. Licht heeft alleen betekenis in relatie tot duisternis. De dag heeft alleen betekenis als je de nacht kent. Negatieve en positieve gedachten zijn als twee kanten van dezelfde munt”.

(Uit Helderheid – Jeru Kabal )

26 mrt

Übermensch of toch ook maar gewoon een mens?

Het coachen van andere mensen – je moet het maar durven! Maar wat is coachen eigenlijk? Wikipedia zegt
 ‘coaching is een niet te specificeren vorm van begeleiden’. Jemig waarom zou je het willen? Kan ik mezelf ĂŒberhaupt wel door het leven begeleiden? Drie weken geleden kreeg ik weer een enorme spiegel voor me neus. De tranen welden achter mijn ogen op, was ik wel goed genoeg? Kon ik het wel goed doen? Bij voortdurende aanwijzingen “je kunt het beter zus of zo”, of “waarom heb je niet
” kwam deze trigger even goed in het licht te staan
ik was niet goed genoeg!

Maar hee
wanneer ben je wel goed genoeg? Kan ik pas iemand bijstaan als ik zelf mijn boel op orde heb, ĂŒber gezond en alwetend ben? Of als je je leven lang blijft cursushoppen en diploma’s shoppen? Of mag je het soms ook gewoon even niet weten?

Ja ik heb kennis en kunde opgebouwd en zal ervoor gaan om dit te onderhouden. Toch zit hier tevens een valkuil. Er kan een professionele arrogantie ontstaan die weinig te maken heeft met ‘een niet te specificeren vorm van begeleiden’. Ik wil niet de verantwoordelijkheid dat ik een ander mens kan vertellen wat hij of zij als oplossing mag gaan geloven. Leun maar op mij, ik ga het je even vertellen of voordoen
dacht het niet! Ik zou hiermee een verwachting creĂ«ren van ĂŒbermensch die ik niet kan waarmaken.  Ik kan je wel inspireren het mooiste in jezelf naar boven te halen en een toffe relatie met jezelf aan te gaan. Want ik ben okĂ© en jij bent okĂ©!

Een coach opleiding gaf mij de gedachten ‘ik ben nu coach’. Ik moet het nu weten, nu kunnen, nu oplossen voor die ander en dat ene heldere inzicht ophoesten
Aarggh ik voel een druk! Ik wil niet als ĂŒbermensch mijn mede mens begeleiden.

Maar wat als ik het nu even niet hoef te weten? Ik voel me meteen in de ontdooistand gaan, ik hoef het even niet te weten
ik hoef het niet krampachtig boven te halen, te zoeken in mijn hersenen waar het antwoord ‘het weten’ is gebleven. Ik heb het volgende met mezelf afgesproken. De opleiding heeft mij methodes geleerd, die zitten in mijn rugzak, ik geef me over aan het niet-weten zodat ik in ontspanning open sta voor dat wat er in mij gebeurt. Ik ga lichtvoetig en onbevangen een sessie in, ik kies ervoor om niet te willen weten hoe het zal verlopen en wat de uitkomst zal zijn, ik vertrouw er op dat kennis en vaardigheden zich op het juiste moment aandienen. En in de energie van nieuwsgierigheid gebeuren de mooiste dingen en ben ik goed genoeg!

En weet je wat
de energie stroomt door m’n lijf, het brengt me weer in contact met waar het ooit om begonnen is: passie voor het begeleiden van de medemens, verwondering voor het transformatieproces waar ik deel van mag uitmaken. Wow dat wil ik wel!

Als ik nou mijn verantwoording pak en een inspanningsverplichting met de coachee aan ga, dan heeft de coachee de verantwoording om zijn eigen groei en ont-wikkel proces te bewaken. Voor deze verandering is inzicht en een groeiend bewustzijn nodig. Wat gelooft de coach en de coachee op een dieper niveau? Wat zijn we voor waar gaan aannemen? De gedachten ‘ik ben niet goed genoeg’ is software op mijn harde schijf, en oh wat is het toch fijn dat je dit kunt herschrijven. Deze overtuiging is geen hardware! Het is een spiegel van wat ik intern gecreĂ«erd heb. En daar ben ik me nu bewust van. Falen bestaat niet, het is enkel een mogelijkheid tot groei! Laat het beeld los van wie je denkt te moeten zijn en omarm wie je bent!!

Doe je met me mee?

04 mrt

Wie is bij jou de baas?

“Begin je er vandaag niet mee, dan is het er morgen zeker niet”.
Stel, je ligt op je sterfbed. Misschien niet de gezelligste openingszin, maar we zijn meteen waar we wezen moeten. Je ligt op je sterfbed en kijkt terug op een lang leven. Waar heb je dan spijt van?

Uit onderzoek blijkt dat mensen allemaal, ongeacht hun achtergrond of levensloop, van dezelfde 5 dingen spijt hadden.
Mensen hadden spijt van dat ze vrienden uit het oog waren verloren, maar ook dat ze zo hard hadden gewerkt en niet meer tijd thuis hadden doorgebracht. Ze hadden spijt van dat ze niet vaker zelf de regie hadden gepakt in hun leven, en ook dat ze zichzelf geen toestemming hadden gegeven om simpelweg gelukkig te zijn.

Al deze verschillende vormen van spijt gaan eigenlijk steeds om dezelfde vraag: wie is de baas in jouw leven? Veel mensen geven hun autoriteit weg aan iemand anders. Ze maken zich afhankelijk van wat hun partner van ze wil, of hun werkgever. Of wat hun ouders hadden gewild, of ‘wat de maatschappij nu eenmaal verwacht’. Iedereen heeft wat over ze te zeggen, behalve jijzelf.
Vreemd is dat niet, want het eerste dat kleine kinderen leren, is dat een ander de baas is in huis. Papa en mama bepalen wanneer je naar bed moet en wat je op je bord krijgt. Op school wordt die constructie vervolgens bevestigd, want een ander bepaalt ook daar wat er gebeurt en wanneer het goed genoeg is.

Als kind wordt je zelfs beloond om je zo goed mogelijk naar die autoriteit te voegen: het levert je liefde en waardering op en verkleint de kans op afwijzing. Die eerste jaren zijn zo bepalend, dat het voor veel mensen moeilijk is om later in hun leven opeens volledig de verantwoordelijkheid te nemen.

Hoe zit dit bij jou? Raak je ook steeds verder verwijderd van wat jezelf fijn en belangrijk vindt, tot je dat soms niet meer weet? Het kan een belangrijk inzicht zijn:
Je leven is straks voorbij, maar wiens leven heb je eigenlijk geleefd?

Mocht je denken dat je te laat bent om dat nog te veranderen, onthoud dan wat de oude Chinezen al zeiden:
“Het beste moment om een boom te planten was 20 jaar geleden. Het op Ă©Ă©n na beste moment is vandaag”.

( tekst van David en Arjen van 365dagensuccesvol )

Mocht je iemand zoeken die even op jouw levenspad mee wandelt als je op zoek bent naar wie bij jou de baas is, neem dan contact op.

25 feb

HET BEGINT MET EEN EERSTE STAP

Terugkijkend op de afgelopen week zat er een rode draad in de verhalen van mijn cliënten. Het leven met familiegeheimen, zaken die verzwegen moeten worden. Daardoor voelen dat je kaken letterlijk op elkaar zitten, je geen spreekrecht hebt en je jezelf niet mag uiten.

Zoekend naar je bestaansrecht, wie mag je zijn? Heb je ook recht op een plaats in het systeem, mag je ruimte innemen? Je vertrouwen in jezelf verdwijnt en je gaat gewenst gedrag vertonen omdat je het gevoel hebt dan wel welkom te zijn…

Hoe zou het zijn als je alle blokkades mag afwerpen? Hoe zou het zijn als je in je eigen kracht mag gaan staan? Hoe zou het zijn als je daardoor je eigen talenten mag gaan uiten?

Ook ik wilde mezelf zijn in wie ik werkelijk ben. Het besluit met mezelf aan de slag te gaan, na een flinke burnout heeft veel bij me in beweging gezet. Die eerste stap heeft mijn leven veranderd. Van overleven naar leven, van onbewust naar bewust. Van onzichtbaar zijn naar zichtbaar zijn.

Soms is het nog eng, wat zal men ervan denken…Laat jezelf horen en zien, ook als je nu niet gehoord en gezien wordt! Ontmoet weer jezelf! Zoek je hulp hierbij, overweeg dan het Lichter Leven programma of Touch of Matrix – Individueel of Groepskracht.

Bewustwording is de eerste stap. Het is de sleutel naar verandering.